«Sentimentos enfrontados ao regresar a un barrio do que, en canto puiden, marcheime.
Ás veces as cousas van a peor ou quedan igual. Un barrio tranquilo, un lugar onde nada parecía ter lugar.
Agora, moitos anos despois, tento velo con outros ollos tendo aqueles, recordos de rapaz.
É como moitos dos meus traballos, algo aberto.
Como a película, «En Construción».
Aquí sigo, vendo barcos e trens.
Imaxinando posibles viaxes.
De momento».

Isra Cubillo. Outubro de 2019