A serie que compón esta exposición (16 imaxes e diversas pezas de vídeo que parten do libro homónimo publicado en 2019) presenta unha mirada arquitectónica chea de contrastes, na que conviven os asentamentos informais e a cidade planificada, situada nunha paraxe extraordinaria e rodeada de extravagante natureza.

Máis que un rexistro documental, Paolini tenta rescartar o perfil da urbe con imaxes atemporais “desprovistas do ruído mundano, de patrullas, ambulancias e semáforos daltónicos, sen o bullicio da súa vida cotiá”. Cos seus acertos e erros, Caracas vista a través do lente fotográfico nun intento desesperado por albiscar unha cidade posible, que segue o seu curso a pesar de todo. Coa súa arquitectura en primeiro plano, envolvida en azul ceo e tal como ela é: gratamente desordenada.